Yenilmeyenler Bölüm 1: Joe Calzaghe

    Yayın kurulu olarak yaptığımız son toplantıda bloga biraz hareket kazandırmak gerektiğine karar verdik. Yok lan şaka, canım sıkıldı, günceli değil özlediğim adamları yazmak istedim. Madem öyle, bir seriye başlayalım ve kariyerinde yenilmemiş adamlardan bahsedelim. İçlerinde iki adamın bende yeri ayrıdır. Birine daha önce bu sayfalarda yer vermiştim; Edwin Valero. Her ne kadar hikayesi buruk bitse de çok özel bir boksördü. Bugünkü konuk ise yanda jilet gibi giyinmiş olarak gördüğünüz (bu yazıya özel olduğunu belirtmeliyim), Joe Calzaghe.
    Mitolojide onlarca ejderha vardır. Çoğu bir ülke ile özdeşleştirilir. Bizde bile var lan; Evren. Gerçi bizimki daha çok dev yılan olarak tasvir edilir ama olsun var işte. Ejderha mevzuu esasen ''Super Joe'' ile bir noktada kesişiyor. Arkadaşın baba Sardinya' lı anne Galli. Eee ne olmuş yani dediğine göre zır cahilsin. Ekranın sağ üst köşesinde bir çarpı var, bas ona, gir içeri, iki parmak viski koy, kumandanın power tuşuna bas, flash tv de dur ve izlemeye başla, iyi geceler. Geri kalanlarla devam edelim. Malum hem Galler' de hem de Sardinya' da (kurban olayım ayrı sekme açıp açıp bakma Sardinya neresiydi diye bekle biraz anlatıyoruz şurda) ejderha ile ilgili farklı mitler mevcut hatta Galler bayrağına bile koymuş kırmızısını. Küçük bir İtalyan adası olan Sardinya' da ise bakışları ile insanları öldüren bir ejderha hikayesi anlatılır durur. Şimdi bu girişi anlamlandıralım biraz. Calzaghe' nin baba İtalyan ve hatta Sardinyalı, anne Galli, kafa kağıdı en başından yakışıklı bir kere. Şampiyon havası genetik ve etnik olarak mevcut. Peki bizden niye şampiyon çıkmıyor. Söyleyeyim çünkü baba Kavaklı, anne Yusufelili. Nerde şampiyon havası? Yok. Bu çocuktan şampiyon olur mu? Hemen cevap vereyim; asla.  Bu tespitin ardından esas konuya dönelim. Gallerin Gururu veya İtalyan Ejderi olarak haklı ünvanları var bu büyük şampiyonun. Sonuçta herhangi bir sıklette en uzun süre şampiyon olarak kalma ünvanı olan bir boksörden bahsediyoruz.
    Kısa sayılabilecek ama çok başarılı bir amatör kariyerin ardından 1993 yılında profesyonel olan Calzaghe, bu tarihten itibaren babası Enzo tarafından yetiştirildi. 1998 da WBO süperorta kemerini beline takan Joe ilerleyen yıllarda bu sıklette piyasada kemer bırakmadı. 2006 da Jeff Lacy den IBF, ertesi yıl da Mikkel Kessler' den WBA ve WBC kemerlerini aldıktan sonra bir üst sıklette önce B-Hop sonra da Roy Jones Jr ı mağlup etti. 2009 Şubatında, 36 yaşında, bazılarına göre erken, bana göre ise zamanında boksu bıraktığını açıkladı. 10 yıldan fazla ve tam 21 müsabaka boyunca kemerlerini korumuş bir adam için daha muhteşem bir kariyer daha düşünemiyorum.
     Korkusuz bir boksördü, müthiş bir solaktı. Müthiş bir çene ve bitmeyen bir yumruk enerjisine sahipti. Bernard Hopkins' e o çirkin hareketi yapmasa musalla taşının başında 'iyi bilirdik' derdim ama şimdi düşününce ancak ' iyiydi hoştu da biraz çirkefti' diyebilirim.